Wanneer we denken aan de rijkdom van Afrika, lijkt dat vaak iets abstracts. We horen over de vruchtbare bodems van het continent en zijn overvloed aan grondstoffen, maar de realiteit is veel complexer. Verschillende documentaires tonen op indringende wijze deze paradox: de immense minerale rijkdom van landen als de Democratische Republiek Congo (DRC) en Guinee staat in schril contrast met de alomtegenwoordige armoede van hun burgers. Toch zijn er maar weinig media die dit thema echt onder de aandacht brengen.
Een continent rijk aan grondstoffen
De cijfers zijn onthutsend, Afrika bezit een verbazingwekkend aandeel van de wereldwijde minerale reserves : 78% van de diamanten, 89% van het platina, 60% van het kobalt, en nog veel meer. Ondanks deze rijkdom blijft het continent een van de armste ter wereld. Hoe is het mogelijk dat een grondgebied zo rijk kan zijn, maar zijn bevolking zo arm?
De prijs van extractie
Neem de DRC, die 70% van het wereldwijde kobalt produceert — een essentieel mineraal voor batterijen van elektrische auto’s en smartphones. Het land is ook een belangrijke producent van koper, diamanten en goud. Toch leeft het merendeel van de bevolking er met minder dan één dollar per dag. Deze tegenstelling roept vragen op over wie werkelijk profiteert van Afrika’s rijkdommen. Vaak zijn het internationale bedrijven die de winsten opstrijken, terwijl de lokale bevolking in precaire omstandigheden achterblijft.
Ook Guinee beschikt over de grootste bauxietreserves ter wereld, maar 55% van de bevolking overleeft met minder dan 1,25 dollar per dag. Het verschil tussen de rijkdom die uit deze landen wordt gehaald en de levensomstandigheden van hun burgers is schokkend.
De rol van buitenlandse spelers
Historisch gezien hebben koloniale erfenissen en oneerlijke contracten Afrikaanse naties op achterstand gezet. Neem Niger, bijvoorbeeld: de uraniumvoorraden van het land hebben sinds de jaren 1960 vooral buitenlandse machten bevoordeeld, terwijl de lokale bevolking er weinig van terugziet. Hetzelfde geldt voor Gabon, waar verouderde oliecontracten buitenlandse bedrijven het grootste deel van de winst toekennen, waardoor de lokale bevolking vaak minder dan 20% ontvangt.
Deze voorbeelden tonen een breder, structureel probleem aan: de goedgelovigheid of onwetendheid van politieke leiders in grondstofrijke landen. Veel regeringen hebben de controle over hun rijkdommen afgestaan aan buitenlandse partijen, met verwoestende gevolgen voor hun bevolking.
Een oproep tot Actie
Het is tijd dat de Afrikaanse jeugd haar erfgoed opeist en rechtvaardigheid eist. Protesten en aanklachten zijn belangrijk, maar ze moeten worden aangevuld met strategische juridische actie. Met een beter begrip van hun rechten en natuurlijke rijkdommen kunnen jonge Afrikanen moderne middelen gebruiken om ervoor te zorgen dat hun naties genieten van de rijkdom die onder hun voeten ligt.
Deze oproep tot actie is van levensbelang. De rijkdom van Afrika zou geen vloek mogen zijn, maar een zegen — een bron van welvaart en ontwikkeling voor al haar volkeren. Het verhaal van armoede te midden van overvloed moet veranderen, en dat begint met het erkennen van deze ongelijkheden en het ondernemen van actie om ze te corrigeren.
Ook jij kan bijdragen aan verandering!
Door te kiezen voor sieraden met synthetische stenen en eerlijke, duurzaam gewonnen grondstoffen, draag jij bij aan deze broodnodige revolutie.